Lynn heeft een heel warme plek in het gezin van mijn broer David. Het is een aanhankelijke speelse en pijlsnelle Whippet hazewindhond van 9 jaar oud die met geen mogelijkheid te vangen is als ze niet gevangen wil worden. Ze is volwaardig aanwezig en eigenzinnig. David en mijn nichtje Lea hebben samen de foto uitgezocht die als uitgangspunt moest dienen. De achtergrond heb ik aangepast, het oor heb ik er aangenaaid.
Ik heb zelf geen hond , maar een eigenaar herkent zijn eigen hond uit duizenden dus ook hier is het goed opletten welke oogvorm, hoeveelheid snorharen of karakteristieke gelaatstrekken moeten worden vastgelegd. Een van de dingen die ik vaak doe is de ogen toeknijpen en door de oogwimpers heen kijken om de essentie te zien en niet alleen het detail. En dat komt juist het detail ten goede. Als de licht/donker partijen kloppen, volgt de rest.
Het vulpotlood dat op de foto staat is een Uni Kurutoga. Zonder twijfel Japans dus. He tmooie aan dit potlood is dat het stiftje in de pen altijd roteerd waardoor er altijs een gelijkmatige potloodpunt van minder dan een halve milimeter op papier komt. De kneedgum er naast is een onmisbaar instrument om subtiel contrast aan te brengen door grafiet weg te halen
Het moest een cadeau worden voor Chantal, mijn schoonzus. Mijn tekening was na een sessie of 6 en 10 tot 11 manuren op tijd af, maar wat het spannend maakte was of de vierkante lijst met passepartout wel op tijd uit het buitenland zou komen. Die liet ik mijn broer zelf bestellen omdat de afstemming met het interieur ook van belang was. Het werd een zilverkleurige lijst. En hij was er de dag voor het feestje.
Ik denk dat Chantal aan het formaat van het cadeau al kon zien wat het was en binnen 5 minuten hing het in het trapgat van het leefvertrek, goed zichtbaar en herkenbaar als Lynn. Iedereen blij, missie volbracht.
